Λίγες εβδομάδες μετά την ελληνική εγκύκλιο που ενέταξε ακόμη και τα απλά φύλλα Cannabis sativa L. στο πεδίο της απαγόρευσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεσπίζει συγκεκριμένα όρια THC για φύλλα κάνναβης που πωλούνται ως αφέψημα. Η αιτία που οδήγησε την Ελλάδα στην αυστηροποίηση ήταν πραγματική: προϊόντα που εμφανίζονταν ως «αφεψήματα», ενώ στην πράξη κατέληγαν προς κάπνισμα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, είχαν ψεκαστεί με συνθετικά ή ημισυνθετικά κανναβινοειδή. Το ερώτημα πλέον είναι αν η οριζόντια απαγόρευση του ίδιου του φύλλου αποτελεί τη μοναδική απάντηση.
Στην ελληνική αγορά της κάνναβης, το «αφέψημα» είχε αποκτήσει εδώ και καιρό μια δεύτερη σημασία.
Συσκευασίες με φυτικό υλικό εμφανίζονταν στην αγορά ως προϊόντα για αφέψημα ή άλλη καταναλωτική χρήση, ενώ στην πράξη μέρος αυτής της αγοράς είχε διαφορετικό προορισμό: το κάπνισμα.
Το πρόβλημα έγινε ακόμη σοβαρότερο όταν άρχισαν να εμφανίζονται φυτικά υλικά ψεκασμένα με συνθετικά ή ημισυνθετικά κανναβινοειδή.
Αυτό δεν αποτελεί απλώς εκτίμηση της αγοράς.
Το αναγνωρίζει επίσημα το ίδιο το Υπουργείο Υγείας.
Στην ερμηνευτική εγκύκλιο της 26ης Ιουνίου 2026 αναφέρεται ότι μετά την απαγόρευση του ξηρού άνθους διαπιστώθηκε η εμφάνιση προϊόντων «προς βρώση ή άλλη καταναλωτική χρήση» που επιχειρούσαν να παρακάμψουν τη νέα ρύθμιση. Ακόμη πιο συγκεκριμένα, το Υπουργείο αναφέρεται στην πρακτική ψεκασμού τμημάτων του φυτού κάνναβης με συνθετικά ή ημισυνθετικά κανναβινοειδή και χαρακτηρίζει τέτοια προϊόντα υψηλού κινδύνου για τη δημόσια υγεία και την ασφάλεια του καταναλωτή.
Το πρόβλημα, επομένως, ήταν υπαρκτό.
Το ενδιαφέρον βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε η Ελλάδα να το αντιμετωπίσει.
Από τον ξηρό ανθό… και στα φύλλα
Ο ν. 5302/2026 είχε εισαγάγει την απαγόρευση της λιανικής πώλησης, διακίνησης και διάθεσης του ξηρού άνθους Cannabis sativa L.
Έναν μήνα αργότερα, όμως, η ερμηνευτική εγκύκλιος του Υπουργείου Υγείας προχώρησε στην αναλυτική «βοτανική οριοθέτηση» των τμημάτων του φυτού τα οποία οι ελεγκτικές αρχές καλούνται να θεωρούν ότι εμπίπτουν στην απαγόρευση.
Και εκεί δεν περιλαμβάνεται μόνο ο ανθός.
Περιλαμβάνονται:
- ο άνθος και η ταξιανθία,
- τα παλαμοειδή φύλλα, γνωστά ως fan leaves,
- τα μικρά ρητινοφόρα φύλλα της ταξιανθίας, τα λεγόμενα sugar leaves,
- τα βράκτια,
- και τα αδενώδη τριχώματα ή trichomes.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η αιτιολόγηση για τα απλά παλαμοειδή φύλλα.
Η ίδια η εγκύκλιος αναγνωρίζει ότι «δεν περιέχουν σημαντικές ποσότητες κανναβινοειδών», αλλά καταλήγει ότι επειδή αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του φυτού, υπάγονται στο ίδιο κανονιστικό πλαίσιο.
Με άλλα λόγια, η ελληνική διοικητική απάντηση στο πρόβλημα των προϊόντων που εμφανίζονταν ως αφεψήματα αλλά μπορούσαν να χρησιμοποιούνται διαφορετικά ήταν να συμπεριληφθεί στο πεδίο της απαγόρευσης ακόμη και το απλό φύλλο.
Μόνο που πριν από λίγους μήνες ο ΕΦΕΤ έλεγε κάτι διαφορετικό
Εδώ η ιστορία γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.
Στις 21 Οκτωβρίου 2025, ο ΕΦΕΤ είχε εκδώσει την υπ’ αριθ. 12280 απόφαση για τη διακίνηση τροφίμων που παράγονται από Cannabis sativa L.
Σε αυτήν αναφερόταν ρητά ότι, σύμφωνα με το Novel Food Catalogue της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπάρχουν συγκεκριμένα προϊόντα κάνναβης με ιστορικό κατανάλωσης ως τρόφιμα που δεν θεωρούνται νέα τρόφιμα (novel foods).
Ανάμεσά τους βρίσκονταν ξεκάθαρα:
«υδατικά αφεψήματα από φύλλα κάνναβης, τα οποία δεν συνοδεύονται από τις ανθισμένες και καρποφόρες κορυφές».
Ο ΕΦΕΤ εξηγούσε ότι αυτά μπορούν να καταναλώνονται ως τρόφιμα όταν προέρχονται από τις προβλεπόμενες ποικιλίες και τηρούνται οι νόμιμες διαδικασίες καλλιέργειας και οι παράμετροι ασφάλειας.
Άρα, πριν από λιγότερο από έναν χρόνο, η ελληνική αρμόδια αρχή για τα τρόφιμα αναγνώριζε επισήμως το καθαρό φύλλο κάνναβης για υδατικό αφέψημα ως κατηγορία τροφίμου με ιστορικό κατανάλωσης.
Το πρόβλημα που ακολούθησε δεν δημιουργήθηκε επειδή ξαφνικά ανακαλύφθηκε ότι ένα απλό φύλλο είναι επικίνδυνο.
Δημιουργήθηκε από την κατάχρηση αυτής της κατηγορίας.
Όταν το «τσάι» δεν ήταν πάντα τσάι
Αυτό είναι ίσως το σημείο που πρέπει να ξεχωρίσουμε περισσότερο.
Άλλο πράγμα είναι ένα προϊόν αποτελούμενο από πραγματικά φύλλα Cannabis sativa L., σχεδιασμένο και επισημασμένο αποκλειστικά για την παρασκευή υδατικού αφεψήματος.
Και άλλο ένα σακουλάκι φυτικού υλικού που χαρακτηρίζεται «αφέψημα» για να κυκλοφορήσει στην αγορά, ενώ η πραγματική εμπορική του στόχευση είναι διαφορετική.
Ακόμη πιο διαφορετική περίπτωση είναι ένα φυτικό υπόστρωμα — κάνναβη ή άλλο βότανο — το οποίο έχει ψεκαστεί με κάποια ψυχοδραστική ουσία.
Η εγκύκλιος της 26ης Ιουνίου δείχνει ξεκάθαρα ότι αυτή η δεύτερη και τρίτη κατηγορία ήταν εκείνες που ανησύχησαν το Υπουργείο Υγείας.
Μόνο που η λύση που επιλέχθηκε συμπαρέσυρε και την πρώτη.
Το απλό φύλλο.
Και έναν μήνα μετά έρχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση
Στις 28 Ιουλίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τον Κανονισμό (ΕΕ) 2026/1828.
Και η λογική του είναι εντυπωσιακά διαφορετική.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντιμετωπίζει το φύλλο κάνναβης για αφέψημα ως κάτι που πρέπει αυτομάτως να εξαφανιστεί από την αγορά.
Το ρυθμίζει.
Ο νέος Κανονισμός δημιουργεί συγκεκριμένο ανώτατο όριο για το άθροισμα Δ9-THC και Δ9-THCA, εκφρασμένο σε ισοδύναμα Δ9-THC:
40 mg/kg για τα φύλλα κάνναβης που προορίζονται για υδατικό αφέψημα.
Για το ίδιο το έτοιμο προς κατανάλωση ρόφημα, το όριο πέφτει στα:
0,02 mg/kg.
Οι νέοι κανόνες θα εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2027.
Και δεν αρκεί να γράφει απλώς «τσάι»
Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα απάντηση της Ευρώπης στο πρόβλημα που αντιμετώπισε η Ελλάδα.
Η συσκευασία των φύλλων θα πρέπει να αναφέρει στο κύριο οπτικό πεδίο ότι το προϊόν προορίζεται:
μόνο για υδατικό αφέψημα.
Θα πρέπει επίσης να αναφέρει ότι δεν προορίζεται για βρέφη και μικρά παιδιά και ότι κατά την εκχύλιση δεν πρέπει να προστίθενται λιπαρά συστατικά, όπως γάλα ή κρέμα.
Ο λόγος για την τελευταία προειδοποίηση είναι επιστημονικός: η THC και η THCA είναι λιπόφιλες και η προσθήκη λίπους κατά την εμβάπτιση αυξάνει τη μεταφορά τους από το φύλλο στο ρόφημα.
Η ευρωπαϊκή προσέγγιση επομένως δεν είναι:
«γράψε πάνω αφέψημα και πούλα ό,τι θέλεις».
Είναι:
«αν το προϊόν είναι φύλλο για αφέψημα, θα έχει συγκεκριμένη πρώτη ύλη, συγκεκριμένη χρήση, συγκεκριμένο όριο THC και συγκεκριμένη επισήμανση».
Και αυτή είναι μια τεράστια διαφορά.
Η Ευρώπη μάλιστα εξηγεί γιατί το ρυθμίζει
Το σκεπτικό του Κανονισμού είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικό.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ότι, σύμφωνα με το Novel Food Catalogue, τα υδατικά αφεψήματα φύλλων κάνναβης που δεν συνοδεύονται από ανθοφόρες και καρποφόρες κορυφές δεν αποτελούν novel food και επομένως δεν απαιτούν σχετική έγκριση.
Ακριβώς γι’ αυτό θεωρεί αναγκαίο να καθοριστούν συγκεκριμένα ανώτατα επίπεδα THC ώστε να προστατεύεται η ανθρώπινη υγεία.
Με άλλα λόγια:
η ΕΕ αναγνωρίζει ότι το προϊόν υπάρχει ως τρόφιμο και επιλέγει να καθορίσει πόσο THC επιτρέπεται να έχει και πώς πρέπει να χρησιμοποιείται.
Δεν προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα εξαφανίζοντας την κατηγορία.
Δύο διαφορετικές φιλοσοφίες
Και κάπου εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης.
Η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα πραγματικό πρόβλημα.
Προϊόντα που μπορούσαν να εμφανίζονται ως αφεψήματα και να χρησιμοποιούνται για κάπνισμα.
Φυτικά υλικά που μπορούσαν να ψεκάζονται με συνθετικά ή ημισυνθετικά κανναβινοειδή.
Καταναλωτές που δεν μπορούσαν πάντα να γνωρίζουν τι πραγματικά αγοράζουν.
Το πρόβλημα απαιτούσε παρέμβαση.
Η Ελλάδα επέλεξε τη διεύρυνση της απαγόρευσης.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, λίγες εβδομάδες αργότερα, παρουσιάζει μια άλλη προσέγγιση:
ορισμός προϊόντος – εργαστηριακό όριο – συγκεκριμένη χρήση – υποχρεωτική επισήμανση – έλεγχος.
Και αυτό γεννά ένα εύλογο ερώτημα:
αν μπορείς να διαχωρίσεις με σαφείς προδιαγραφές το πραγματικό αφέψημα κάνναβης από ένα προϊόν που χρησιμοποιεί την ένδειξη «αφέψημα» ως άλλοθι, γιατί να απαγορεύσεις και το πρώτο;
Προσοχή: ο ευρωπαϊκός Κανονισμός δεν ακυρώνει αυτομάτως την ελληνική απαγόρευση
Εδώ χρειάζεται μία σημαντική διευκρίνιση.
Ο Κανονισμός 2026/1828 προβλέπει ρητά ότι τα νέα όρια ισχύουν με την επιφύλαξη πιο περιοριστικών εθνικών κανόνων που εφαρμόζουν ορισμένα κράτη-μέλη για τη διάθεση φύλλων κάνναβης στην αγορά.
Επομένως, από την 1η Ιανουαρίου 2027 δεν σημαίνει ότι ένα σακουλάκι φύλλων με THC κάτω από 40 mg/kg θα μπορεί αυτομάτως να πωλείται νόμιμα στην Ελλάδα.
Η ελληνική απαγόρευση δεν εξαφανίζεται μόνη της.
Ακριβώς όμως αυτή η εξαίρεση κάνει το πολιτικό και κανονιστικό ερώτημα ακόμη πιο συγκεκριμένο:
Θα επιλέξει η Ελλάδα να διατηρήσει τον αυστηρότερο κανόνα ακόμη και όταν πλέον υπάρχει σε επίπεδο ΕΕ ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο ασφάλειας ειδικά για τα φύλλα κάνναβης ως αφέψημα;
Υπάρχει και μια ελληνική αντίφαση που πρέπει να απαντηθεί
Η ίδια η εγκύκλιος της 26ης Ιουνίου που εντάσσει τα παλαμοειδή φύλλα στην απαγόρευση έχει, στην αμέσως επόμενη ενότητά της, ξεχωριστό κεφάλαιο για τα «Τρόφιμα που παράγονται από το φυτό Cannabis sativa L.».
Και εκεί παραπέμπει ρητά στην απόφαση 12280/21.10.2025 του ΕΦΕΤ.
Δηλαδή η ίδια εγκύκλιος:
από τη μία εντάσσει το fan leaf στο πεδίο εφαρμογής της απαγόρευσης,
και από την άλλη υπενθυμίζει ότι για τα τρόφιμα κάνναβης εξακολουθούν να ισχύουν οι κανόνες του ΕΦΕΤ — στους οποίους περιλαμβάνονται τα υδατικά αφεψήματα από φύλλα.
Αυτό είναι ένα σημείο που χρειάζεται επίσημη αποσαφήνιση.
Γιατί ο επαγγελματίας, ο ελεγκτής και τελικά ο ίδιος ο καταναλωτής πρέπει να μπορούν να γνωρίζουν χωρίς ερμηνευτικές ακροβασίες τι ακριβώς επιτρέπεται.
Από την 1η Ιανουαρίου 2027 η ερώτηση θα είναι πολύ απλή
Η Ελλάδα είχε λόγο να χτυπήσει τα ψεκασμένα προϊόντα.
Είχε λόγο να εμποδίσει την παραπλανητική χρήση της ένδειξης «αφέψημα».
Είχε λόγο να προστατεύσει τον καταναλωτή από άγνωστες ουσίες πάνω σε φυτικό υλικό.
Το ερώτημα δεν είναι αν έπρεπε να γίνει έλεγχος.
Έπρεπε.
Το ερώτημα είναι αν για να εξαφανίσεις το ψεύτικο αφέψημα πρέπει να εξαφανίσεις και το πραγματικό.
Από την 1η Ιανουαρίου 2027 η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει πλέον έναν πολύ συγκεκριμένο ορισμό για το δεύτερο:
φύλλο χωρίς ανθοφόρες και καρποφόρες κορυφές,
μόνο για υδατικό αφέψημα,
με συγκεκριμένο ανώτατο επίπεδο THC,
με συγκεκριμένες προειδοποιήσεις,
και με συγκεκριμένους κανόνες ασφάλειας.
Κάπου εκεί το ερώτημα επιστρέφει στην ελληνική Πολιτεία:
Θα συνεχίσουμε να απαγορεύουμε το φύλλο επειδή κάποιοι ψέκασαν και βάφτισαν «τσάι» κάτι που δεν ήταν τσάι;
Ή μήπως ήρθε η ώρα να ξεχωρίσουμε το επικίνδυνο προϊόν από το νόμιμο και ελεγχόμενο προϊόν;
Γιατί προστασία του καταναλωτή δεν σημαίνει μόνο απαγόρευση.
Σημαίνει και να ξέρεις ακριβώς τι επιτρέπεις, γιατί το επιτρέπεις και πώς το ελέγχεις.
